Otto Swartz

Otto Schwartz werd geboren in 1872 in "Frankfurt am Main", als zoon van een oude gevestigde familie te Frankfurt. Volgende de traditie, daterende sinds de tijd van zijn overgrootvader, moest hij hoedenmaker worden.

Als student had hij al een voorliefde voor het theater, maar in eerste instantie kon deze niet voldoen aan zijn wensen. Hij studeerde economie, geschiedenis en kunstgeschiedenis aan de universiteiten van Bern, Tübingen en Berlijn. Hij behaalde er zijn doctoraat in de filosofie.

Tijdens zijn studies schreef Otto Schwartz komedies en kluchten. Die waren zo succesvol dat hij spoedig in staat was om zich volledig toe te wijden aan het schrijven. Hij schreef grappen met gezang en componeerde de opera "Prima Ballerina".

Zijn voorliefde, echter waren de anekdotes, die hij met zijn vrienden Max Reinhardt, Carl en Toni Impekoven Mathern schreef. Samen met George Lengbach schreef hij " Der blaue Heinrich " en "De Bruidegom van mijn vrouw."

Na de invloed die het nationaal-socialisme had op het theater en cultuur, verhuisde het gezin terug naar Wiesbaden, waar Otto Schwartz op 10 mei 1940 op de leeftijd van 68 jaar overleed.

Max Reimann

Max Reimann werd op 23 Geboren in maart 1875 in Gdansk. In 1890 startte hij zijn theateropleiding, begon in 1895 als acteur aan het "Thalia-Theater" te Hamburg en in 1901 als jonge komiek in het "Schauspielhaus" te "Frankfurt am Main". Eerder had hij, zonder enige speciale training, met succes in prestigieuze zalen opgetreden zoals de "Nürnberger Sommertheater" te Kiel en het "Schillertheater" in Berlijn. Max Reimann beoefende voornamelijk het onderhoudend theater, maar hij was ook bekend als co-auteur van talrijke kluchten die hij, in samenwerking met Otto Schwartz en Carl Mathern schreef.

Arthur Hellmer leerde hem in het "Frankfurter Schauspielensemble" kennen en stelde hem voor om als collega's in zijn nieuw opgerichte "Neues Theater" te werken. In 1911 bracht dit theater dan ook het eerste optreden van "De familie Hannemann", waarin Max Reimann zelf meespeelde. Tijdens het seizoen 1920-21 werd Max Reimann, ook co-directeur samen met acteur Hans Merck, van het theater in Neurenberg. Ten gevolge van het verslechterde economische klimaat, zowel als acteur als schrijver, verhuisde hij naar Berlijn om zich hier terug te trekken.

Hier schreef hij voor het toneel en de film een reeks van scripts. Zijn toneelstuk "Der Sprung in die Ehe" werd onder de naam "Paprika" door Paul Hörbiger verfilmd. "De familie Hannemann" is eveneens tweemaal verfilmd.

Max Reimer is overleden op 30 maart 1943 te Berlijn.

Roger PIETERS

Roger Pieters werd geboren te Halle op 14 oktober1922.

Hij was een onderwijzer en woonde in Westende: Hij was ook lange tijd directeur van de Lagere Rijksbasisschool te Nieuwpoort en een van de grondleggers van de Nieuwpoort cultuurraad. Hij staat bekend als toondichter en schrijver en is auteur van een groot aantal romans, verhalen, toneelstukken en televisiespelen.

Voornaamste werken:
Boeken: "Een doodgewoon mens" (1986), "De truc met het touw" (1971), "Zeemeerminnen zijn ondankbaar" (1972), "Een hond in der wereld schoppen" (1973), "Uit een naam treden" (1973), "Een kleine nachtmuziek" (1975), "Het lot breekt niemand" (1975), "Ondanks Alexander" (1977), "De muis" (1978), "De andere Adolf" (1979) en "De groenejager" (1984).

Toneelstukken: "Alles voor de kleine man", "Brand in 't mirakeldorp" (de mirakelmakers), "Chopin en de stofzuiger", "De heldenmakers", "De laatste uren van Hitler", "De mirakelmakers", "De muis", "De vrouw van hiernaast", "De weg naar het licht", "De ziekte van Vlasky", "De zoete dood van peetje Amedee", "Een brouwer in de politiek", "Een kleine nachtmuziek", "Een vrije en onafhankelijke staat", "Eerlijk duurt lang", "Herberg "de verloren zielen", "Het eeuwig leven amen", "Het jaar van de stier", "Kerstnacht op de vismarkt", "Marche funèbre voor Kamiel", "Mensen van goede wil", "Mijn zoon, mijn zoon", "Nonkel lost het op", "Nonkel Max uit Australië", "Omtrent Jeanne", "Pelgrimskoor", "Stof", "Wil je mijn vrouw verleiden".

Max Reimann

Max Reimann werd op 23 Geboren in maart 1875 in Gdansk. In 1890 startte hij zijn theateropleiding, begon in 1895 als acteur aan het "Thalia-Theater" te Hamburg en in 1901 als jonge komiek in het "Schauspielhaus" te "Frankfurt am Main". Eerder had hij, zonder enige speciale training, met succes in prestigieuze zalen opgetreden zoals de "Nürnberger Sommertheater" te Kiel en het "Schillertheater" in Berlijn. Max Reimann beoefende voornamelijk het onderhoudend theater, maar hij was ook bekend als co-auteur van talrijke kluchten die hij, in samenwerking met Otto Schwartz en Carl Mathern schreef.

Arthur Hellmer leerde hem in het "Frankfurter Schauspielensemble" kennen en stelde hem voor om als collega's in zijn nieuw opgerichte "Neues Theater" te werken. In 1911 bracht dit theater dan ook het eerste optreden van "De familie Hannemann", waarin Max Reimann zelf meespeelde. Tijdens het seizoen 1920-21 werd Max Reimann, ook co-directeur samen met acteur Hans Merck, van het theater in Neurenberg. Ten gevolge van het verslechterde economische klimaat, zowel als acteur als schrijver, verhuisde hij naar Berlijn om zich hier terug te trekken.

Hier schreef hij voor het toneel en de film een reeks van scripts. Zijn toneelstuk "Der Sprung in die Ehe" werd onder de naam "Paprika" door Paul Hörbiger verfilmd. "De familie Hannemann" is eveneens tweemaal verfilmd.

Max Reimer is overleden op 30 maart 1943 te Berlijn.

Arie VAN DER LUGT

Arie van der Lugt werd op 30 maart 1917 te Vlaardingen geboren. Na zijn gymnasiumopleiding studeerde hij enige jaren letterkunde te Leiden. Reeds op zeventienjarige leeftijd verschenen zijn eerste jeugdboeken. Bekend van hem zijn de serie boeken over Frank Distel. Voor de jeugd schreef hij vooral detectiveverhalen. Ook schreef hij vele streek-romans. Zijn eerste roman zag het licht in 1948 en werd te Leuven bekroond met de Vlieberg-prijs. Het jaar daarop ontving hij dezelfde prijs voor zijn trilogie "Het lied van de zee - Kapitein Marie - Schip zonder roer", die ook in het Engels en Duits verscheen.

Arie van der Lugt schreef ook onder de pseudoniemen Annemarie Benninck en Tis Nieuwaar. Behalve romans en jeugdboeken schreef hij ook voor het toneel, meest spelen gebaseerd op authentieke gegevens. Voor het verzamelen van die gegevens maakte hij vele buitenlandse reizen. Arie van der Lugt was getrouwd en had twee zoons en drie dochters. Arie overleed in 1996.


copyright De Drye Sweerden 2019 - Varsenare

Home